Choroba Alzheimera i choroba Parkinsona ad 5

Charakteryzuje się klinicznie parkinsonizmem (spoczynkowe drżenie, spowolnienie ruchowe, sztywność i niestabilność postawy) 39 i patologicznie przez utratę neuronów w istocie czarnej i gdzie indziej w połączeniu z obecnością ubichinowanych złogów białka w cytoplazmie neuronów (ciałka Lewy ego) 40,41 i nitkowate inkluzje białkowe w obrębie neurytów (neurytów Lewy ego). Choroba Parkinsona ma częstość występowania około 0,5-1% wśród osób w wieku od 65 do 69 lat, wzrastając do do 3 procent wśród osób w wieku 80 lat i starszych42. Rozpoznanie kliniczne, chociaż inne zaburzenia z widocznymi objawami i znakami parkinsonizmu, takiego jak parkinsonizm postencefalityczny, polekowy i miażdżycowy, można pomylić z chorobą Parkinsona, aż do momentu potwierdzenia rozpoznania podczas autopsji .43 Składnik genetyczny w chorobie Parkinsona był od dawna uważany za mało prawdopodobny, ponieważ większość pacjentów miała chorobę sporadyczną, a początkowe badania bliźniąt wykazały równie niski stopień zgodności w przypadku bliźniąt jednojajowych i dwuzygotycznych.44 Pogląd, że genetyka była zaangażowana w niektóre formy choroby Parkinsona wzmocniona jednak przez obserwację, że bliźnięta jednojajowe z początkiem choroby przed 50 rokiem życia mają bardzo wysoki współczynnik zgodności – znacznie wyższy niż bliźniaków dwuzygotycznych z wczesnym początkiem choroby.44,45 Ponadto, niezależnie od wiek, w którym wystąpił, wyraźna szybkość konkordancji między pojedynczymi bliźniakami jednojajowymi może być znacznie zwiększona, jeśli nieprawidłowy pobór dopaminergiczny w bezobjawowym bliźniaku niezgodnej pary, jak ujawniono w tomografii emisyjnej pozytronowej z fluorodopą F18, jest używany jako objaw przedobjawowej choroby Parkinsona. choroba.46,47 Zwiększone ryzyko choroby Parkinsona zaobserwowano również wśród krewnych pierwszego stopnia pacjentów, 48,49 pojedynczych gdy uwzględniono wyniki tomografii emisyjnej pozytonów u bezobjawowych krewnych, 50 dostarczając dalszych dowodów na istnienie genetycznego składnika choroby.
Rycina 4. Rycina 4. Analiza immunohistochemiczna przekrojów z Substantia Nigra pacjenta ze sporadyczną chorobą Parkinsona, wskazująca na udział .-synukleiny w tworzeniu się ciałek Lewy ego i Neurytów Lewy ego. Panel A pokazuje ciało Lewy ego wybarwione przeciwciałem przeciwko ubikwitynie (zielone) (x 3000). Panel B pokazuje ten sam korpus Lewy barwiony przez przeciwciało przeciwko .-synukleinie (czerwone) (x 3000). Panel C, który scala obrazy pokazane w panelach A i B, pokazuje, że ciałka Lewy ego zawierają centralny rdzeń ubichinowanych białek i .-synukleiny otoczoną obrzeżem materiału włóknistego dodatniego względem .-synukleiny (x 3000). Panele D, E i F pokazują procesy neuronalne z istoty czarnej u pacjenta ze sporadyczną chorobą Parkinsona, w którym neuryty są balonowane i rozszerzone oraz wybarwione na obecność .-synukleiny (czarna plama). Skala słupków w panelach D, E i F wskazuje 10 .m. (Adaptacja z Mezey i wsp.55)
Jednak rzeczywisty postęp nastąpił, gdy zidentyfikowano niewielką liczbę rodzin z wczesną postacią autosomalnie dominującą chorobą Parkinsona z pozytywnym wpływem Lewy ego 51. Badanie tych rodzin, pochodzenia śródziemnomorskiego i niemieckiego, doprowadziło do identyfikacji dwóch mutacji typu missense ( Ala53Thr i Ala30Pro) w genie kodującym .-synukleinę, małe białko presynaptyczne o nieznanej funkcji.52,53 Chociaż mutacje w .-synukleinie okazały się niezwykle rzadkie u pacjentów z chorobą Parkinsona, dostarczyły pierwszej wskazówki, że to białko może uczestniczyć w łańcuchu cząsteczkowym zdarzeń prowadzących do choroby
[hasła pokrewne: clemastinum dawkowanie, jakie są choroby zakaźne, cedrus ]
[patrz też: clemastinum dawkowanie, wyszukiwarka skierowań do sanatorium nfz, klinika stomatologiczna częstochowa ]