Gromada zakażeń rany gałki ocznej Rhodococcus (Gordona) Bronchialis po operacji pomostowania tętnic wieńcowych ad

Wszystkie hodowle przygotowano na płytkach agarowych z krwią. Identyfikacja R. bronchialis
Wszystkie izolaty zaszczepiono na podłoże agarowe z sercem infuzyjnym zawierające 5% krwi królika (BBL, Becton Dickinson Microbiology Systems, Cockeysville, MD), inkubowano w temperaturze 35 ° C i obserwowano w dniach 2 i 7 w przypadku obecności lub braku strzępek powietrznych. ; bakterie zidentyfikowano przy użyciu konwencjonalnych testów biochemicznych i porównano je z czterema szczepami: szczepem typowym R. bronchialis W4157 (American Type Culture Collection [ATCC] 25592), W1970 (ATCC 25593) i W1971 (ATCC 25594) i szczepem typu R Luteus W4145 (ATCC 35014) 25, 26
Wysokosprawna chromatografia cieczowa
Dwie pętle izolatów hodowanych na agarze infuzyjnym mózg-serce (Difco Laboratories, Detroit) w temperaturze 35 ° C przez pięć do siedmiu dni zostały zmydlone i derywatyzowane, a ich kwasy mikolowe były testowane za pomocą wysokosprawnej chromatografii cieczowej, jak opisano wcześniej.
Test wrażliwości na środki przeciwdrobnoustrojowe
Pojedyncze kolonie hodowano w bulionie tryptozowo-sojowym do stosowania ze zmodyfikowaną metodą mikrodrozenia w testach wrażliwości na drobnoustroje 28, 29
Izolacja całych komórek i plazmidowego DNA
Izolaty hodowano w bulionie tryptozowo-sojowym w temperaturze 35 ° C przez dwa do trzech dni i odwirowywano przy 250 obrotach na minutę przed zbiorem. Protoplasty wytworzone metodą Kaswecka i wsp. 30 zostały poddane lizie, a genomowy DNA wyizolowano metodą Riggsby i wsp.31 Plazmid DNA wyizolowano metodą Ish-Horowicza i Burke a.
Analiza Southern Blot i hybrydyzacja
Jeden mikrogram DNA pełnej komórki trawiono PvuII (New England Biolabs, Beverly, MA), a plazmidowy DNA trawiono przez cztery do sześciu godzin w temperaturze 35 ° C przy użyciu BamHI (New England Biolabs) w warunkach określonych przez producenta . Fragmenty DNA rozdzielono za pomocą elektroforezy w żelu agarozowym i przeniesiono na filtr nitrocelulozowy (typ BA85, Schleicher i Schuell, Keene, NH) metodą Southena.33 Escherichia coli 23S i rybosomalny RNA 16S (Boehringer Mannheim, Indianapolis). znakowane i hybrydyzowane, jak opisali Stull i wsp. 34
Wyniki
Wszystkie siedem zidentyfikowanych przypadków dotyczyło pacjentów, którzy przeszli operację na otwartym sercu od maja do 31 grudnia 1988 r. Przypadki nie były skupione przez dzień lub miesiąc, a odstępy między datami operacji wahały się od 27 do 78 dni. W ciągu pięciu lat przed wybuchem nie wyodrębniono szczepów R. bronchialis z jakiegokolwiek okazu ze szpitala A. Ogólna częstość zakażenia rany kręgosłupa po operacji na otwartym sercu w Szpitalu A pozostawała stabilna od 1985 r. (6 z 343 zabiegów, 1,7 procent) do 1987 (5 z 379, 1,3 procent), ale znacznie wzrosła do 6,3 procent (21 z 331) w 1988 roku (ryzyko względne, 4,8; przedział ufności 95%, 1,8 do 12,6; P <0,001). Wzrost ten był spowodowany wzrostem zarażenia rdzenia kręgowego R. bronchialis (z 0 z 379 procedur do 7 z 331, P = 0.01) i bez R. zapalenie oskrzeli wywołane przez oskrzela (od 5 z 379 do 14 z 331, ryzyko względne, 3,2; przedział ufności 95%, 1,2 do 8,1; P = 0,03).
Opis przypadków
Pacjenci, u których wystąpiły te przypadki, mieli 51 do 68 lat (mediana, 59 lat); wszyscy byli mężczyznami
[hasła pokrewne: użądlenie osy co robić, psychoza amfetaminowa, worek mosznowy ]