Synteza aldosteronu w marnowaniu soli Wrodzona hiperplazja nadnerczy z całkowitym brakiem nadnerczy 21-hydroksylazy cd

Siedemdziesiąt, 80 i 90 minut po rozpoczęciu ciągłego wlewu próbki krwi pobrano z ramienia kontralateralnego bez użycia opaski zaciskowej. Stężenie progesteronu [3H] w tych trzech próbkach krwi było stałe (dane nie pokazane). Mocz pobierano przez trzy dni od początku infuzji sterydów znakowanych radioaktywnie; poziom odzyskiwania radioaktywności wynosił powyżej 90 procent. [3H] Progesteron i [3H] deoksykortykosteron oczyszczono z osocza i [3H] tetrahydrodoksykortykosteronu z moczu, z wcześniej opisaną metodą chromatograficzną.24, 26 Procent progesteronu przekształconego w deoksykortykosteron obliczono dzieląc liczbę zliczeń na minutę [3H] tetrahydrodoksykortykosteron na litr moczu (skorygowany do odzyskania) o ilość wlewu [3H] progesteronu (średnia normalna . SD, 1,3 . 0,4 procent 27).
HLA Typowanie i molekularne badania genetyczne
Serotypy HLA tych pięciu pacjentów opisano wcześniej 28, podobnie jak przygotowanie DNA, hybrydyzacja typu Southerna, hybrydyzacja oligonukleotydu w żelu i interpretacja wyników (Pacjent został zgłoszony jako Pacjent A2 i jako osobnik z HLA -B47; 5115; Pacjent 2 jako Pacjent G2, Pacjent 3 jako Pacjent C [pacjent indeksu] 29, Pacjent 4 jako Pacjent I2 i Pacjent D29 oraz Pacjent 5 jako Pacjent K2 i Pacjent O29).
Wyniki
Pacjent miał homozygotyczną delecję genu kodującego 21-hydroksylazę, CYP21.2 Pacjenci od 2 do 5 mieli heterozygotyczną delecję CYP21; drugi chromosom u każdego pacjenta posiadał mutację, która spowodowała całkowitą nieaktywność produktu genu. Pacjent 2 miał delecję 8 pz (par zasad) w eksonie 3, co do którego przewiduje się, że spowoduje przesunięcie ramki, wytwarzając kodon nonsensowny poniżej i w konsekwencji przedwczesne zakończenie translacji. 30, 31 Pacjenci 3, 4 i 5 mieli Gln-318 mutacja (CAG do TAG), która jest również przewidziana do kończenia translacji przed syntezą przypuszczalnego miejsca wiązania hemu29. Trzy z pięciu chromosomów z delecjami CYP21 niosło geny kodujące antygeny HLA B47 i DR7. Trzy chromosomy z mutacją Gln-318 niosły geny kodujące trzy różne zestawy antygenów HLA.
Ryc. 1. Wyniki badań równowagi metabolicznej u pacjenta przed iw trakcie restrykcji sodu w wieku 19 lat. W dniach i 2 (dieta bez ograniczeń) pacjent był leczony glukokortykoidem (hydrokortyzonem, 20 mg na dzień) i mineralokortykoidem (fludrokortyzonem, 0,1 mg na dzień). Cztery dni upłynęły zanim rozpoczęto restrykcje sodu. W dniach od do 5 (ograniczenie sodu) pacjent był leczony wyłącznie glukokortykoidem (deksametazon, 2 mg na dobę). Stosunek aktywności reniny w osoczu do wydalania aldosteronu-18-glukuronidu wynosił 1,7 po trzech dniach ograniczenia sodu i 3,5 po czterech dniach (tabela 1).
W przypadku pacjenta nr (19 lat, ryc. i tabela 1) stosunek aktywności reninowej osocza do wydalania aldosteronu-18-glukuronidu po skorygowaniu w zakresie powierzchni ciała wynosił 1,7 po trzech dniach pozbawienia sodu i 3,5 po czterech dniach deprywacji. Saldo sodu prawie osiągnięto po trzech dniach restrykcji sodu (24-godzinne wydalanie sodu z moczem, 33 mmol, spożycie doustne, 10 mmol), a masa ciała osiągnęła plateau
[podobne: symfaxin, tablica pl ropczyce, kaspaza ]