Zdarzenia niepożądanych leków w opiece ambulatoryjnej ad

Wszyscy lekarze byli internistami z certyfikatem zarządu (tabela 1). Pacjenci
Pacjenci w wieku powyżej 18 lat, którzy otrzymali recepty od uczestniczących lekarzy podczas wizyty w klinice (wizyta indeksu) byli zapisani raz w okresie badania (czterotygodniowy okres rejestracji na stronę). Pacjenci byli wykluczani, jeśli ich lekarze sądzili, że są zbyt chorzy lub mają upośledzenie słuchu, które mogłoby zakłócić ich uczestnictwo lub gdyby nie byli w stanie mówić po angielsku lub po rosyjsku. (Niektóre kliniki miały dużą liczbę rosyjskojęzycznych pacjentów.)
Zbieranie danych
Pewnego dnia po wizycie indeksu wysłaliśmy pacjentom list opisujący badanie jako projekt mający na celu poprawę sposobu przepisywania leków i żądanie udziału w ankiecie telefonicznej. Pacjenci mogli odmówić uczestnictwa pocztą lub telefonicznie. Dziesięć do czternastu dni po wizycie indeksu pytaliśmy pacjentów, którzy zgodzili się wziąć udział w konkretnych objawach; jeśli objawy były obecne, podjęto bardziej uporządkowane pytania dotyczące czasu i podejmowanych działań. Poprosiliśmy również pacjentów, aby przeczytali nam etykiety na butelkach na receptę. Trzy miesiące później ponownie zadzwoniliśmy do pacjentów i zapytaliśmy o objawy i ogólny stan zdrowia. Również po trzech miesiącach pielęgniarka przeanalizowała dokumentację medyczną każdego uczestnika badania, aby zidentyfikować niepożądane zdarzenia związane z lekiem udokumentowane na wykresie podczas tego okresu, alergie na leki i istniejące stany.
Zdarzenia niekorzystnych leków
Możliwe zdarzenia niepożądane zostały przeanalizowane niezależnie przez dwóch z nas (oboje lekarze). Recenzenci określili prawdopodobieństwo, że zdarzenie miało związek z lekiem (dlatego zasługują na klasyfikację jako działanie niepożądane) i zaklasyfikowali zdarzenie zgodnie z jego ciężkością i możliwością zapobiegania. Recenzenci brali pod uwagę czas wystąpienia objawów, czy pacjent przypisywał objawy do leku, a także siłę opublikowanych danych dotyczących związku między objawami a lekiem. Każde zdarzenie niepożądane leku zostało sklasyfikowane jako śmiertelne lub zagrażające życiu , poważne lub znaczące . 12 Zdarzenia zostały również sklasyfikowane jako niemożliwe do usunięcia , możliwe do uniknięcia lub polepszalne . Zdarzeniami, które można było zapobiec były te, które wystąpiły z powodu błędów. można tego było całkowicie uniknąć. Zdarzeniami, które można złagodzić były te, których dotkliwość lub czas trwania mógł zostać znacznie skrócony, gdyby podjęto różne działania. Recenzenci określili zapobiegalność na podstawie przypuszczalnej wiedzy lekarza w momencie przepisywania leku. W przypadku braku wystarczających informacji recenzenci uznali, że decyzja lekarza była prawidłowa. Jeśli zdarzenie można było zapobiec lub poprawić, recenzenci określili typ błędu i sposób, w jaki można temu zapobiec.
Zaufanie co do klasyfikacji wydarzeń oceniono na podstawie sześciostopniowej skali (1, mało lub bez pewności, 2, nieznaczne do umiarkowanego zaufanie, 3, mniej niż 50 procent pewności, ale bliskie połączenie, 4, więcej niż 50 procent zaufania ale bliskie zawołanie, 5, silne zaufanie i 6, prawie pewne). Zdarzenia zostały wykluczone, jeśli wynik dla poziomu ufności był mniejszy niż 4 (tj. Mniej niż 50 procent pewności). Ten punkt odcięcia został wybrany a priori
[więcej w: skierowania do sanatorium lista oczekujących, dental partner, korona na cyrkonie cena ]
[przypisy: paula banot, antybiotyk amoksiklav, medycyna grabieniec ]