Związek wielolekowej oporności w epilepsji z polimorfizmem w genie transportera leków ABCB1

Jedna trzecia pacjentów z epilepsją ma padaczkę lekooporną, co wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zgonu i wyniszczającymi konsekwencjami psychospołecznymi. Ponieważ ta forma jest oporna na wiele leków przeciwpadaczkowych, sposób oporności musi być niespecyficzny, obejmujący transportery leku-wypływ, takie jak kaseta wiążąca ATP podrejon B elementarny (ABCB1, znany również jako MDR1 i glikoproteina P 170). Postawiliśmy hipotezę, że genotyp CC w polimorfizmie ABCB1 C3435T, który jest związany ze zwiększoną ekspresją białka, wpływa na odpowiedź na leczenie przeciwpadaczkowe. Metody
ABCB1 3435 genotypowano u 315 pacjentów z epilepsją, zaklasyfikowanych jako oporne na leki w 200 i reagujące na leki u 115 i 200 osób z grupy kontrolnej bez padaczki. Ostatnio opracowane metody wykorzystano do kontroli stratyfikacji populacji, a nierównomierność sprzężeń obliczono dla całego genu.
Wyniki
W porównaniu z pacjentami z padaczką reagującą na lek, pacjenci z padaczką lekooporną częściej mieli genotyp CC w ABCB1 3435 niż genotyp TT (iloraz szans, 2,66, przedział ufności 95%, 1,32 do 5,38, P = 0,006) . Nie było stratyfikacji genetycznej między dwiema grupami pacjentów. Polimorfizm znajdował się w obrębie rozległego bloku nierównowagi powiązania obejmującego wiele lub cały gen, co sugeruje, że polimorfizm może nie być sam w sobie przyczynowy, ale może być powiązany z wariantem przyczynowym.
Wnioski
Te wyniki farmakogenomiczne identyfikują czynnik genetyczny związany z opornością na leki przeciwpadaczkowe.
Wprowadzenie
Ciągłe występowanie napadów mimo stosowania kilku leków przeciwpadaczkowych, nawet jako politerapia w maksymalnych tolerowanych dawkach, stanowi poważny problem zdrowotny i zwiększa ryzyko śmierci z padaczki. Żadne z opisywanych powiązań z kliniczną opornością na leki, takie jak odległe przyczyny objawowe, wczesny początek, typy wielu napadów i wysoka częstość napadów przed rozpoczęciem leczenia, dostarczają mechanistycznego wyjaśnienia tego zjawiska.1-3 Ponadto nie jest jasne, dlaczego ten sam typ padaczki może być lekooporny u jednej osoby i reagujący na leki u drugiego oraz czy jest to zjawisko farmakogenomiczne.
Oporność na leki w epilepsji stanowi prawdziwy fenotyp wielolekoporności, ponieważ leki przeciwpadaczkowe działają poprzez różne mechanizmy. Większość leków przeciwpadaczkowych to planarne środki lipofilowe, a więc teoretyczne substraty dla transportera ATP wiążącej kasety podrodziny B członka (ABCB1) (znanego również jako MDR1 i P-glikoproteina 170), których regulacja w górę powoduje fenotyp oporności wielolekowej w komórki nowotworowe.4 ABCB1 może transportować co najmniej cztery leki przeciwpadaczkowe.5 U pacjentów z epilepsją fenotyp oporności wielolekowej jest związany ze zwiększonym poziomem uszkodzeń ABCB1 w wyciętej tkance mózgowej.6-11 Zatem gen ABCB1 jest ważnym potencjalnym genem potencjalnie wpływające na odpowiedź na leki przeciwpadaczkowe. Aby ocenić jego udział w oporności na lek w epilepsji i zbadać jej farmakogenomikę, wpisaliśmy polimorfizm ABCB1 (C do T) w pozycji 3435 u 315 pacjentów z padaczką sklasyfikowanych jako opornych na leki lub reagujących na leki
[podobne: zaburzenia sensoryczne u dzieci, usg pluc, stomatologia implanty ]
[przypisy: gumtree myślenice, tablica pl ropczyce, cewnik dj ]